Οι μπαταρίες με βάση τον υδράργυρο δεν χρησιμοποιήθηκαν ευρέως λόγω της τοξικότητάς τους και του υψηλού κόστους τους. Θα ήταν πραγματική καταστροφή αν διέρρευαν και προκαλούσαν βλάβη στην ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, πριν από λίγα χρόνια, αυτές οι μπαταρίες παράγονταν και μπορούσαν να επαναφορτιστούν πολλές φορές. Ωστόσο, αυτή η διαδικασία είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια ενέργειας. ικανότηταλόγω της ροής και συσσώρευσης υδραργύρου στην μπαταρία.
Για να αποφευχθεί αυτό, οι επιστήμονες συνιστούν την προσθήκη υδροξειδίου του μαγνησίου στην άνοδο και την προσθήκη σκόνης αργύρου στην κάθοδο για να συμπληρωθεί το 9%. Συνιστούν επίσης την αντικατάσταση του γραφίτη με καραμπίνα.
Το κύριο χαρακτηριστικό των μπαταριών υδραργύρου είναι η ικανότητά τους να λειτουργούν σε εξαιρετικά αντίξοες καιρικές συνθήκες. Επιπλέον, έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής.
Μπαταρίες υδραργύρου και τα χαρακτηριστικά τους
Η άνοδος είναι κατασκευασμένη από ψευδάργυρο. Η κάθοδος είναι κατασκευασμένη από οξείδιο του υδραργύρου. Το διάφραγμα και οι διαχωριστές διαχωρίζουν προσεκτικά τα ηλεκτρόδια. Το διάφραγμα είναι εμποτισμένο με διάλυμα υδροξειδίου του καλίου 40%. Ως ηλεκτρολύτης χρησιμοποιείται αλκάλιο.
Μπορεί να χρησιμεύσει ως μπαταρία, αλλά με κυκλική χρήση ικανότηταμειώνεται ραγδαία.
Τα κύρια πλεονεκτήματα των μπαταριών υδραργύρου:
- Μπορεί να αποθηκευτεί έως και 10 χρόνια.
- Παράγουν σταθερή τάση.
- Εργαστείτε σε οποιεσδήποτε συνθήκες θερμοκρασίας.
- Έχουν υψηλή ενέργεια ικανότητα.
Μειονεκτήματα:
- Υψηλό κόστος.
- Η αποσυμπίεση μπορεί να είναι επιβλαβής για την ανθρώπινη υγεία.
- Είναι απαραίτητο να οργανωθεί η συλλογή και η απόρριψη.
Πού χρησιμοποιούνται οι μπαταρίες υδραργύρου;
Στις μέρες μας, δεν υπάρχουν σχεδόν πουθενά. Αλλά παλαιότερα χρησιμοποιούνταν ευρέως σε βιομηχανίες όπως:
- Φάρμακο.
- Στρατός.
- Βιομηχανία.
- Ραδιοηλεκτρονικά.
Μάρκες:
- ΕΙΔΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΜΗΧΑΝΗΣ KX-625
- ΒΑΡΤΑ V625Εικονοστοιχεία
- RC 53
Μπορούν να λειτουργούν με ασφάλεια σε θερμοκρασίες που κυμαίνονται από -12 έως +80 βαθμούς Κελσίου και έχουν χαμηλή εσωτερική αντίσταση.
Μπαταρία υδραργύρου DIY
Εάν δεν έχετε συγκεκριμένες δεξιότητες στην εργασία με χημικά, δεν συνιστούμε να επαναλάβετε όσα περιγράφονται παρακάτω.
Αρχικά, βρείτε έναν απλό δοκιμαστικό σωλήνα. Αυτά είναι τα είδη που χρησιμοποιούν συνήθως οι καθηγητές χημείας. Στη συνέχεια, πάρτε έναν λεπτό γυάλινο σωλήνα. Τοποθετήστε ένα σιδερένιο σύρμα μέσα στον σωλήνα, φροντίζοντας να προεξέχουν 1,5 έως 2 χιλιοστά από αυτόν. Αυτή η περιοχή πρέπει να μονωθεί με κερί ή παρόμοιο υλικό.
Για να φτιάξετε μια μπαταρία υδραργύρου, εκτός από τον παραπάνω περιγραφόμενο εξοπλισμό, θα χρειαστείτε 50 ml H2SO4 25%. Διαλύστε τον ψευδάργυρο σε αυτόν. Ο ψευδάργυρος πρέπει να διαλυθεί πλήρως. Στη συνέχεια, προσθέστε επιπλέον 50 ml οξέος. Στη συνέχεια, ρίξτε μια μικρή ποσότητα υδραργύρου σε έναν δοκιμαστικό σωλήνα και τοποθετήστε έναν γυάλινο σωλήνα με μονωμένο άκρο.
Τοποθετήστε μια πλάκα μολύβδου πάχους 1 mm έτσι ώστε να μην έρχεται σε επαφή με τον υδράργυρο. Στη συνέχεια, ρίξτε το παρασκευασμένο θειικό οξύ στον δοκιμαστικό σωλήνα. Αυτό είναι όλο! Η μπαταρία είναι έτοιμη! Το μεταλλικό σύρμα θα είναι ο αρνητικός πόλος και το άκρο του ακροδέκτη θα είναι το θετικό. Τώρα, σφραγίστε τον δοκιμαστικό σωλήνα με φελλό.
Για να παράγετε περισσότερη ενέργεια, μπορείτε να δημιουργήσετε αρκετές μπαταρίες υδραργύρου και να τις συνδέσετε σε σειρά. Ένας δοκιμαστικός σωλήνας έχει ρεύμα περίπου 2 αμπέρ και η τάση του είναι περίπου 2 βολτ. Αυτή η μπαταρία υδραργύρου είναι αξιόπιστη και μπορεί να αντέξει τη φόρτιση υψηλής τάσης.
Φωτογραφία μπαταριών υδραργύρου
Οι μπαταρίες Mercury είναι ικανές να παράγουν σταθερό ρεύμα και τάση. Διατηρούν αυτές τις παραμέτρους σε υψηλά επίπεδα μέχρι το τέλος. Στη συνέχεια, αποφορτίζονται γρήγορα, με αποτέλεσμα μια σταδιακή εκφόρτιση.
Δεδομένου ότι οι μπαταρίες υδραργύρου είχαν υψηλή ικανότηταΤη δεκαετία του 1980, χρησιμοποιούνταν ευρέως παντού. Λίστα συσκευών όπου χρησιμοποιήθηκαν:
- Ρολόι.
- Βηματοδότες.
- Ακουστικά βαρηκοΐας.
- Συσκευές νυχτερινής όρασης.
- Φωτογραφικά φωτόμετρα έκθεσης.
- Κάμερες.
- Διαστημόπλοιο.
- Ραδιοφωνικός εξοπλισμός.
Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, όλοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η παραγωγή τους έπρεπε να περιοριστεί λόγω του υψηλού κόστους και της τοξικότητάς τους. Το 1982, παγκοσμίως παράγονταν ετησίως έως και 1.500.000 μπαταρίες υδραργύρου.
